Hanengevechten in het noorden van Frankrijk

In veel westerse landen worden hanengevechten als wreed gezien en zijn daarom verboden. Ook in Frankrijk worden hanengevechten als wreed gezien en is het in principe verboden bij de wet, maar uit culturele overwegingen wordt in bepaalde delen van Frankrijk een uitzondering gemaakt.

Hoe je het ook went of keert, cultuur of niet, een hanengevecht is en blijft een wrede bloedsport.  Kippen en ook hanen zijn hele gevoelige en sociale dieren.  Bij een hanengevecht wordt uitgebuit dat hanen andere hanen niet dulden op hun eigen territorium.  In een normale situatie zal een haan éénmaal in gevecht meestal afdruipen (zelfs hanen van het vechtersras die speciaal voor deze sport zijn gefokt)  als hij aanvoelt dat hij de zwakste is van het stel .  In een hanengevecht kring  of arena krijgen ze deze kans niet.  Ze worden juist extra aangemoedigd door de omstanders . Want één moet er natuurlijk winnen. Net als bij stieren kan zo’n dier geen kant op.  Bij de meeste hanen worden al een tijd voor het gevecht  de kammen, oren en de lellen  geknipt om te voorkomen dat de andere haan zich hier aan vast kan klampen.  Dit is een hele bloedige aangelegenheid en gebeurt altijd zonder verdoving.

download (1)

Hoe zo’n gruwelijk hanengevecht er aan toegaat is heel goed verwoord in dit artikel dat in een Nederlands tijdschrift verscheen:

“Twee hanen, een witte en een zwarte, gaan elkaar zo furieus te lijf, dat binnen een kwartier het bloed uit de snavels druipt en hun ogen verblindt. Ze worden hartstochtelijk aangevuurd. Er zitten scheidsrechters in de kring die hun stopwatch indrukken, telkens als de strijd verflauwt en de uitgeputte dieren tegen elkaar aanhangen. Worden de vijandelijkheden twee minuten achtereen gestaakt, terwijl beide kemphanen toch nog op hun poten staan, dan eindigt de strijd onbeslist. Maar een echte hanenkamper verwacht van zijn kampioen dat hij geen genoegen neemt met een gelijk spel. Een goede haan vecht zich dood, zegt hij. …

pols_feature22

De hanen blijven zich met de moed der wanhoop op elkaar storten. Het bloed wordt stootsgewijs door de kwabbige hals gepompt, alsof daar hun hart klopt. Ze zijn te moe geworden om op te springen en elkaar de sporen in het lichaam te rammen. Om dit wapen nog vreselijker te maken hebben de eigenaars deze nog vrij jonge dieren sporen met dolken aangebonden van oudere in de arena gesneuvelde hanen. Deze kleine dolken zijn bevestigd op een soort manchetje dat omwikkeld met draad om de poten zit geklemd.

De twee hanen geven blijk van een ongelooflijk uithoudingsvermogen. Na een half uur zijn ze, zwaaiend op de poten, nog verbeten genoeg om zich in elkaars nek vast te bijten, als ze een korte wapenstilstand sluiten. De stopwatches worden weer ingedrukt. Hun uitputting is nu duidelijk; de twee koppen zakken langzaam, als in een vertraagde film, naar beneden tot ze de grond raken. Wat nu nog op de twee krachtige poten staat is een bloedrode kleverige massa veren, waarin ook geen ogen meer te zien zijn. Even tevoren is trouwens reeds geroepen dat de ene haan een schele is geworden, wat betekent dat hem een oog is uitgepikt. Slaagt hij erin deze verschrikkingen te overleven, dan zal hij voortaan uitsluitend tegen een andere éénoog mogen vechten. Zo wille het de oude wetten van dit wrede spel. De spanning breekt, als volgens de tijdwaarnemers twee minuten verstreken zijn, waarin de hijgende dieren niet meer de kracht hebben kunnen opbrengen om elkaar te pikken of te trappen. Hun agressiviteit, eerst leidend tot een ontstellende moordlust, is gedoofd. Elkaar overeind houdend wiegen ze heen en weer, als gaven ze daarmee uiting aan een gevoel van vertedering. Dit bijeen schuilen van twee dieren op de rand van de dood heeft iets ontroerends. De twee die op het punt staan te bezwijmen worden opgenomen. De eigenaars snijden een lange veer uit de staart en steken die in de keel om verstikking door de hevige bloedingen te voorkomen. Daarna gaan ze hun vogels liefderijk verplegen, in de hoop dat die van hun verwondingen genezen en over enkele maanden weer in de ring kunnen worden gezet. Extra-krachtvoer moet hun nieuwe strijdlust geven…”

lfGchMzmrhomkOH-556x313-noPad

In deze korte documentaire van AFP die nog recentelijk op youtube verscheen, kun je beelden zien van hanengevechten in Frankrijk.  De weddenschap  rond het hanenvechten  is een puur mannelijke aangelegenheid,  een oude traditie overgedragen van vader tot zoon. Er kan veel geld mee gemoeid gaan.  Over het algemeen vinden de gevechten  in zogenaamde “gallodromes”  plaats in klein gezelschap  buiten het gezichtsveld van het grote publiek. Dat ze deze bloedsport liever niet al te veel willen prijsgeven blijkt wel uit de beelden van de krant  le Parisien , waarbij de filmmakers geen toestemming krijgen om het einde van het gevecht te filmen… Per jaar worden tussen de 10.000 en 50.000 hanen gedood in de gallodromes van het noorden van Frankrijk.

Het aantal gallodromes in Frankrijk is in de laatste 30 jaar met de helft gedaald, maar in deze dorpen zijn nog gallodromes te vinden. (Bron: http://www.le-nord-pas-de-calais.fr/les-combats-et-concours-de-coqs-dans-le-nord-pas-de-calais-59-62.php )

  • Auchel
  • Aire S/La Lys
  • Averdoingt
  • Camphin en Pévèle
  • Camblain l’Abbé
  • Cuinchy
  • Douai
  • Flines
  • Fromelles
  • Godewaersvelde
  • Hantay
  • Habarcq
  • Hautes Avesnes
  • Herseaux
  • L’Abeele
  • Lillers
  • Mouchin
  • Mt des Bruyères
  • Mt de Peruwelz
  • Raimbeaucourt
  • Risquons-Tout
  • Rouillon
  • Ste Marie Kerque
  • St Martin au Laert
  • Tincques
  • Tourmignies
  • Vieux-Condé

Op deze pagina vind je foto’s gemaakt in 2010  in het stadje L’Abeele waar hanen worden voorbereid voor een gevecht.

Al in 2010 is er een wetsvoorstel voorbereid  om stierengevechten en hanengevechten te verbieden.  Normaal gesproken is de  “ernstige mishandeling”  van dieren verboden en loop je kans op een gevangenisstraf van 2 jaar of een boete van 30.000 euros.  Maar er wordt in de “code penal”  een uitzondering  gemaakt voor stierengevechten en hanengevechten, waarbij “de plaatselijke traditie kan worden ingeroepen.” Na een lange radiostilte is uiteindelijk in december 2013 het wetsvoorstel officieel ingediend door  het frans parlement.  Een uitvoerig debat wordt binnenkort  verwacht.

Hoe kan het zo zijn dat een land als Frankrijk dat zich geciviliseerd noemt in het Europa van nu, anno 2014, dit soort praktijken nog tolereert, dat er aan de  ernstige mishandeling van dieren heftige straffen hangen maar dat aan de andere kant onder de noemer “cultuur ”  dieren dusdanig kunnen worden gefoltert als hier. Onaanvaardbaar! Wat vindt jij?

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: