Foie Gras uit Aquitaine, de Midi-Pyrénées (de Gers), Bretagne, Pays de la Loire en Alsace

bassins
Bron: http://www.elevage-gavage.fr/bassins-de-production-foie-gras.html

21 juni 2014

We weten allemaal denk ik wel wat foie gras oftewel ‘vette lever’ is, maar hoe het tot stand komt en wat er allemaal bij komt kijken is niet altijd bekend. Beter nog de foie gras boeren en hun belangenvertegenwoordigende organisaties in Frankrijk willen ons een heel ander plaatje laten zien dan hoe het er in de werkelijkheid aan toegaat.

Foie gras is de vervette lever van gans of eend. Eenden en ganzen kunnen van nature vet opslaan voor tijden van schaarste en voor de migratie. In het hele vroege verleden werden de dieren alleen geslacht net voor de trek. Maar om het hele jaar door foie gras te kunnen leveren, heeft de industrie een manier bedacht om de dieren het hele jaar door te kunnen slachten, namelijk door ze te dwangvoederen. En om het dwangvoederen gemakkelijker te maken zitten de dieren over het algemeen in hele kleine kooien op bodems van gaas of tralies.

In twaalf lidstaten van de Europese Unie is de productie van foie gras verboden of wordt de wet die dierenmishandeling verbiedt zodanig geïnterpreteerd dat de productie van foie gras niet is toegestaan. In 2003 werd de productie van foie gras verboden in Israël, toen de grootste foie gras producent na Frankrijk. Ook in Zwitserland, Noorwegen en Argentinië is het verboden ganzen en eenden onder dwang te voederen voor foie gras. In de EU wordt foie gras nog in vijf landen geproduceerd namelijk Frankrijk, Spanje, België, Hongarije en Bulgarije.

In Frankrijk komt de foie gras over het algemeen van eenden (voor zo’n 97 %) en veel minder van ganzen. Dat komt neer op zo’n 40 miljoen eenden en 700 000 ganzen. Foie gras is een beschermde naam op grond van nationale en Europese verordeningen. Een vervette eendenlever mag alleen foie gras genoemd worden vanaf 300 gram, terwijl een gewone eendenlever slechts 50-70 gram weegt. De levers die als foie gras verkocht worden, zijn tot wel 10 keer groter dan normale levers.

Maar laten we bij het begin beginnen: het begint allemaal met de moeder-eenden. De kuikentjes die uitgroeien tot moeder-eenden komen uit in een broederij en worden in grote schuren grootgebracht. Hieronder is een vidéo te zien van zo’n schuur die staat in de Vendée.

De eenden leven al die tijd op dezelfde laag stro. Eens in de zoveel dagen wordt er een laag stro bovenop gelegd, maar dat neemt niet weg dat de vuiligheid van uitwerpselen en water blijft. Al na een paar dagen begint het in en rond de schuur enorm te stinken. En de lucht is er benauwd en muf. Hier leven deze dieren voor een duur van 3 tot 5 weken totdat ze groot genoeg zijn.

Eenden en ganzen horen thuis in en bij het water. Ze hebben een natuurlijke behoefte aan water om te zwemmen, te poetsen en te paren. Bij gebrek aan water voert een watervogel deze gedragingen niet of onvolledig uit. Vooral oog-infecties en infecties onder de poten zijn legio. De eenden of ganzen kunnen niet goed bewegen in de stal, ze krijgen te weinig ruimte en ze zijn niet gebouwd om de hele dag op het droge te zijn. Ze leven met 6 a 7 eenden op 1 vierkante meter. Om elkaar met hun gepik geen pijn aan te kunnen  doen worden bij velen de bekken gekapt wat zonder verdoving gebeurt en dus heel erg pijnlijk en stressvol is.

Vervolgens worden deze moeder-eenden gevangen door ze aan de halzen vast te pakken. Ze worden in kratten gedaan en worden naar een schuur vervoerd waar ze kunstmatig worden geïnsemineerd en waar ze dus bevruchte eieren kunnen leggen. De mannetjes eenden of woerden zitten over het algemeen in kooien. Eens in de zoveel tijd worden ze “gemolken” oftwel hun sperma wordt dwangmatig afgenomen wat veel stress en pijn kan veroorzaken. Hieronder een foto hoe dat eraan toegaat. NB Klik met de rechter knop van de muis op de foto om de foto in een nieuwe ‘tab’ groter te kunnen bekijken

2014-06-21_123612

2014-06-21_123624
Deze foto’s komen van Poultry Industry

De sperma wordt vervolgens in het vrouwtje gespoten. Op de site van L 214 een dierenbeschermingsorganisatie in Frankrijk kan je een foto zien hoe dat er aan toegaat.

insemination-cane

Na zo’n 66 weken in deze schuur te hebben geleefd wordt de eend geslacht. In haar korte miserabele leventje heeft de moeder-eend zo’n 270 eieren gelegd. Een eend in de natuur legt er maar 30 op z’n meest. Deze hoge eiproductie heeft natuurlijk z’n consequenties voor haar welzijn maar vooral ook voor haar gezondheid: ziekten als buikvliesontsteking, ontsteking van eilijders en eierstokken, en een algehele verminderde weerstand door het vele leggen met weer andere infecties tot gevolg. Deze eenden krijgen uiteraard geen extra medische zorgen. Dat komt er op neer dat als het diertje ziek wordt er twee mogelijkheden zijn: of de boer merkt dat de eend achteruit gaat en dan wordt zij ter plekke gedood of hij merkt het niet en ze sterft een langzame pijnlijke dood.

Bij uitkomst van de eieren worden de eenden geselecteerd. Omdat bij de vrouwtjes-eenden de lever veel meer zenuwen bevat worden alleen de mannetjes eenden gebruikt voor de foie gras. Alle vrouwtjes meer dan 40 miljoen per jaar worden vergast of verbrijzeld.  L214 heeft onlangs beeldmateriaal uitgebracht wat er zoal met deze kuikens gebeurt .  Deze vreselijke beelden komen van een broederij in Bretagne.

De mannetjes worden in 3 à 5 weken opgefokt in schuren zoals hierboven beschreven. Daarna gaan ze als ze geluk hebben nog een tijdje naar buiten tot ze 11 à 12 weken oud zijn. De beelden die de foie gras boeren je laten zien van eenden en ganzen op een mooi groen grasland met struiken zijn ronduit fout! De realiteit is heel anders. De eenden leven op een kale modderige grond zoals je kan zien in deze beelden.

Tenslotte gaan de eenden in kooien (individueel of groepskooien die niet veel beter zijn ) waar ze voor 12 dagen tweemaal daags worden gedwangvoederd. Een vette maïsbrij wordt via een trechter of buis in de keel rechtstreeks in de krop gepompt. Om hier in detail te beschrijven hoe het er bij het dwangvoeren aan toe gaat is denk ik niet nodig. De volgende beelden spreken voor zich.


De bedoeling van deze film (in het frans) gemaakt door L214 is om te laten zien wat de foie gras boeren je eigen willen laten geloven:

– het dwangvoederen is niet gruwelijk, we weten wat we doen en deze eenden dwangvoederen zich zelf, voordat ze de oceanen overvliegen tijdens de trek. Nee zegt L 214! De eenden die hier gebruikt worden zijn speciaal gefokte eenden zoals de Muscus eend, eenden die helemaal niet kunnen vliegen en die soms zelfs moeite hebben om te lopen doordat ze gefokt zijn om snel groot en vet te worden. Ze wegen vaak meer dan 3 kilo.

– de eend heeft het nodig om een vette lever te hebben, ze willen het zelf… en de eenden worden niet meer gedwangvoederd met een slang in de bek. Nee zegt L 214! Het grootste gedeelte van de eenden wordt nog steeds met een slang gedwangvoederd …

– het is geen ziekte, want als je ophoud met dwangvoederen dan wordt de lever vanzelf weer klein. Nee zegt L 214! Diarree, oververhitting, ernstige ademhalingsproblemen, botbreuken en kneuzingen in de hals zijn gevolgen van het dwangvoederen en dan zijn de dieren wel degelijk ziek en sterven er in verhouding meer dan als ze niet gedwangvoederd worden. Studies wijzen uit dat er meer dan 10 % meer sterfte is dan wanneer ze niet gedwangvoederd zouden worden. En dan hebben we het nog niet eens over de angst en de pijn….

Eind 2013 heeft L 214 veel ophef gemaakt door het tonen van beelden van 6 boerderijen in de Vendée die foie gras produceren onder de naam Ernest Soulard.

Ernest Soulard levert foie gras aan dé grote één-ster restaurants in Parijs le Fouquet’s, le Georges V, le Royal Monceau, l’Atelier de Joël Robuchon, le Jules Verne et le Meurice (Alain Ducasse), Lenôtre, le Shangri-La, le Baudelaire et la Grande Brasserie FLO.

De beelden die je hier ziet zijn denk ik voor iedereen afschuwelijke beelden. Maar dat wij het gruwelijk vinden heeft eigenlijk niet veel betekenis. Wat wel waarde heeft is de conclusie van een wetenschappelijk onderzoek van het Wetenschappelijk Comité voor dierenwelzijn en diergezondheid van de Europese Unie die zegt dat “de praktijk van het gedwongen voederen schadelijk is voor het welzijn van de dieren.” Dit rapport is eigenlijk de basis voor verdere aanbevelingen gedaan door een commissie van de Raad van Europa en er zijn richtlijnen van de Europese Unie die er op neer komen dat het dwangvoeren en het houden van eenden en ganzen in kleine kooien ronduit verboden is. In het rapport van Wakker Dier Foie Gras Een onderzoek naar de mogelijkheden voor een Nederlands importverbod kan je hier meer over lezen als je wilt.

Om een al veel te lang verhaal kort te maken komt het er op naar dat Frankrijk ook hier de regels voor de bescherming van dieren overtreedt…. Beter nog de franse overheid zegt stiekem toe dat boeren de individuele kooi nog tot eind 2015 mogen gebruiken.

Wij zeggen daarom weer NEE ! tegen Frankrijk en STOP GAVAGE!

stopfg

Wat doe jij? Mijd de Aquitaine, Midi-Pyrénées (Gers), Bretagne, Pays de la Loire en Alsace deze zomer of als je er bent laat je stem horen dat je tegen foie gras bent en teken de petities hier !

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: